Momenteel is het hier alom 'kerstmis' wat de klok slaat. De afgelopen dagen heb ik niets anders gedaan dan vroegtijdig kerst gevierd...in de school, het alfabetiseringscentrum, de foyer, het jeugdcentrum... Al die feesten hadden zowat dezelfde formule: een show waarin de leerlingen/ kinderen een dans, een toneelstuk, liederen, ... presenteren en dat alles in een ongelooflijke ambiance. Iedereen loopt er hier over-vrolijk en uitgelaten bij, en vooral enorm mooi opgetut. De kleermakers weten rond deze periode van het jaar niet meer waar te beginnen, want iedereen wil wel een mooie tenue voor de feestdagen. Ook de haarcoupes nemen hier zo langzaam aan de meest kleurrijke en volumineuze vormen aan, die ik ooit gezien heb...echte kunstwerken zijn het soms.

Al die feesten zijn natuurlijk allemaal wel heel aangenaam, maar het feest van het jeugdcentrum gisteren...zoiets heb ik nog nooit gezien: een ware overrompeling!! Zoals elk jaar verwachtte men hier veel kinderen die op het feest zouden afkomen, dus werden er extra animatoren gezocht. Twintig animatoren...'dat zou toch zeker volstaan'! Met de animatoren staken we een volledig feestprogramma in elkaar, met spelen, een show, cadeau's... Om 15.00u zou de grote poort opengaan en dan kon ons feest beginnen!
Maar onze hele programmering was een beetje buiten de waard van 'de mond aan mond reclame' gerekend...om 13.00u dromden er al groepen kinderen voor de poort samen. Een uur later waren deze groepen veranderd in een immense massa ongeduldige kinderen. Toen we de poort eindelijk opende, was er geen houden meer aan en werden we letterlijk overspoeld...We moesten de kleinsten echt van de grond oprapen, zoniet zouden ze worden vertrappeld door de groteren... Dus daar stonden we dan: twintig animatoren voor zo'n zes- à zevenhonderd kinderen...Je kan je misschien voorstellen dat ons feest er, op zijn zachtst gezegd, net iets minder geordend uit zag dan ons programma! (Enfin, het is moeilijk om dit alles te beschrijven, misschien zullen de foto's meer zeggen.)

Met het einde van de maand december, zit er ook al één derde van mijn verblijf hier erop...wat gaat dat ongelooflijk snel! In die eerste drie maanden hier heb ik waarschijnlijk die dingen meegemaakt en ervaren, die elke of toch vele Westerlingen in een Afrikaans land meemaken en ervaren: het niet begrijpen van een andere manier van denken; telkens weer gezien worden als 'de rijke'; het 'onthaasten' van het alledaagse leven; gedwongen loomheid; bestolen worden (mijn gsm); het genieten van een ongelooflijke gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen hier; telkens weer huwelijkskandidaten gepresenteerd krijgen (ja, als ik wilde zou ik als getrouwde vrouw terugkeren...helaas zou het een huwelijk zijn op basis van de wens naar geld, naar Europa); verwonderd staan van de totaal andere manier van leven; geraakt worden door de armoede... Al die ervaringen, hoe tegenstrijdig soms ook, geven me 'goesting' naar meer, 'goesting' om hier nog zes volle maanden te kunnen leven als 'Jutta in Ivoorkust'... Schol!

En voor ik het vergeet: Een zalige kerst en vooral een ongelooflijk goed, zorgeloos en vreugdevol nieuw jaar!!

Jutta