Het is al weer een hele tijd geleden dat ik nog iets van me liet horen...dus om de ongeruste harten te stillen weer eens een teken van leven.
Gisteren was het hier feestdag ter ere van de verjaardag van Mohammed. Dat is nu eenmaal het voordeel van in een land te leven waar zowel de Islam als het Christendom hoogtij vieren: de feestdagen van beiden worden gevierd!
Maar 'feestdag' staat voor mij helaas niet gelijk aan 'vrije dag', integendeel. Het zijn de dagen waarop de meisjes niet naar school moeten en dus allemaal tegelijk in de foyer zijn. En dan is tantie Jutta natuurlijk daar om hen een ganse dag in de weer te houden. Zo een dag wordt op de eerste plaats ingevuld door alle huishoudelijke verplichtingen: wassen, koken, kuisen, onrkuid wieden...Voor mij betekent dit concreet: constant achter hen aanlopen 'doe dit, doe dat', hun werk controleren en natuurlijk meehelpen (onder het afkeurende oog van andere tantien, want 'als tantie hoor je niet te werken, maar te surveilleren en te commanderen'...daar ben ik het toch niet helemaal mee eens). Na het werk is er dan eindelijk tijd voor spel, knutselen, tekenen...en ja hoor daar is tantie Jutta weer :). Uiteraard levert zo een dag met z'n allen in één huis onvermijdelijk ook de nodige oververhitte situaties op...En wie kan daarbij optreden om de heethoofden uit elkaar te trekken (op eigen risico helaas :))?...Ja hoor, tantie Jutta! Logisch gevolg: op het einde van zo een dag kan tantie Jutta als een schotelvod worden opgeraapt...maar dan wel als een enorm voldane schotelvod!
Dan wil ik nog een misverstandje uit de wereld helpen: ik ben inderdaad een tijdje ziek geweest, maar nu ben ik toch al weer stillekesaan aan beterhand hoor! Ik kan jullie vertellen dat 'typhus' en ik enorm goede vrienden zijn geworden de afgelopen weken. 'Lang leve hygiëne', zou ik zo zeggen! Als je bedenkt dat ik soms moet uitleggen dat de spons voor de wc best niet voor de afwas wordt gebruikt...tja, dan is het niet verwonderlijk dat men hier af en toe geveld wordt door de ene of de andere gemene ziekte!
Naast de dagelijkse bekommernissen, hobbelt het leven hier rustig door. De dingen die me op het begin zo verbaasden, zijn nu zo gewoon geworden en deel van het dagdagelijkse dat ze me niet langer 'de mond laten open vallen'. Maar omdat sommige van die kleine dingen voor jullie misschien interessant kunnen zijn, hier enkele 'wist je datjes':
Wist je dat...
- er twee heilige dingen met de rechterhand dienen te gebeuren: geld geven/ aannemen en eten.
- appelsienen hier geel zijn en niet oranje.
- je wordt uitgemaakt als 'blanche' als je met de benen over elkaar zit.
- er geen olifanten zijn in Ivoorkust.
- alles hier in kleine plastic zakjes wordt verkocht: water, ijs, yoghurt, fruitsap, sterke drank...
- (sommige) nonnen trouwens wel eens een pintje achterover durven slaan.
- het onmogelijk is om fatsoenlijk te eten als beginnende 'met-de-hand-eter'.
- alls hier in geldeenheden wordt uitgedrukt en dus niet in kg, l, km, ...: je koopt bijvoorbeeld niet 1 kg suiker, maar 'sucre 5 cent' (uiteraard in zakjes).
- het enorm onbeleefd is om alleen te eten met andere mensen in de buurt. Uitnodigen om mee te eten uit uw eigen bord is de boodschap!
- 'Schipper mag ik overvaren' hier ongelooflijk populair is geworden (met Vlaams lied en al...zij het dan wel in klanken: ippe a ik ohehahe a o nee...).
- de zon hier nooit later dan 18u30 onder gaat.
- het hoofdhaar van negerinnen 9 kansen van de tien geheel of gedeeltelijk vals is.
- maart niet alleen de warmste maand is, maar ook het begin van de 'mangotijd' (overheerlijk!!).
- men hier drie maal (en liefst 4 maal) per dag warm eet.
- men enorm veel van schuim houdt: de was, zichzelf en de afwas is maar proper als het in een dikke laag schuim heeft gezeten.
- salamanders binneshuis rondlopen.
- je alvorens ergens binnen te gaan niet op de deur klopt, maar 'kokkokkok' zegt.
- kinderen dol zijn op bouillionblokjes (ze eten het als ware het snoepjes).
- ...
Groeten aan iedereen en tot binnenkort!!
Jutta
(Foto's van de afgelopen maanden kan ik jullie helaas niet tonen: mijn fototoestel heeft 'de geest gegeven' (het verhaal erachter volgt later wel eens). Tot ik beschik over een nieuw toestel, zullen jullie dus een beetje fantasie moeten toevoegen aan mijn berichten!)
