Eindelijk heb ik de tijd gevonden om een blog aan te maken en er een bericht op te plaatsen. Et voilà...aanschouwt u allen! Vanaf nu vormt deze pagina dé link tussen u daar in België (of elders) en mij hier in Ivoorkust.
Eerst en vooral kan ik u met vreugde melden dat ik het heel goed stel en het hier best naar mijn zin heb. Na twee weken verblijf in Abidjan, kan ik zeggen dat het leven hier compleet, maar dan ook compleet anders is dan bij ons. Maar tot nu toe heb ik daarin nog niet al te veel problemen gevonden, integendeel dat maakt de ervaring des te interessanter.
Nu, hoe breng ik mijn dag hier zoal door? Mijn hoofdbezigheid is het werk in de foyer of het opvangtehuis voor meisjes wiens ouders niet meer voor hen kunnen of willen zorgen. Ik ben er opvoedster (of tanti jutta), wat wil zeggen dat ik de meisjes begeleid in hun dagelijkse activiteiten: leren, schoonmaken, koken, spelen, ... Naast de foyer is er hier op het domein van de zusters van Don Bosco ook een beroepsschool en een alfabetiseringscentrum voor meisjes en vrouwen. In het centrum en de school geef ik sportles en de resterende uren help ik in het alfabetiseringscentrum. Op woensdag en- zondagnamiddag ben ik animatrice bij
Koken voor de foyer
een soort speelpleinwerking voor de kinderen uit de buurt, die georganiseerd wordt door het jeugdcentrum (wat ook gesitueerd is op het domein). Mijn dagen zijn hier dus heel goed gevuld, maar ik doe het allemaal met veel plezier. Meisjes van de foyer
Naast het werk heb ik de voorbije weken ook tijd gehad om de omgeving te verkennen. Het domein van de zusters ligt pal in een arme buurt van Abidjan, zeg maar een sloppenwijk, Koumasi genaamd. De huizen zijn er veelal opgetrokken uit metalen platen, autobanden, plastiek,... en worden nu en dan eens afgewisseld met betonnen huisjes. Wat vooral opvalt is dat alle leven hier op straat plaatsvindt: wassen, koken, eten verkopen, auto's maken, eten, drinken, slapen, spelen, ... Het is hier op straat dus een gezellige drukte! Neem daarbij nog es de honderden toeterende taxi's (woro woro 's genaamd), de door elkaar lopende geuren van ontelbare eetkraampjes, de brandende zon en de vrolijke muziek, die je tegemoet treedt zodra je door de straten dwaalt en en het beeld van de Afrikaanse wijk is compleet :).
Slaapkamerzicht op de wijk
Slaapkamerzicht op de wijk De verschillende wijken hier zijn voor mij wel nog een grote warboel, want ze bestaan, zoals bij ons niet uit mooi geordende straten. Gelukkig heb ik hier twee Ivorianen leren kennen, Ladide en Fidel, die me beetje bij beetje Abidjan laten zien en me tegelijk inwijden in het echte Ivoriaanse leven, dat zich buiten het domein van de zusters plaats vindt.
Zoals jullie misschien al zullen begrepen hebben, zit ik hier goed op mijn plaats! Het enige wat tot nu toe voor aanpassingsproblemen zorgt, is die verdomde hitte (gemiddeld zo'n 32 graden en dat wordt nog 40°). Maar dat went ook, zo schijnt het...
Voila, tot hier mijn eerste bericht. Meer foto's zullen later nog eens volgen.
Vele groeten aan jullie allemaal en tot binnenkort!
Jutta
